Music

Coronavirus: Το νέο όνομα του εγκλεισμού

2022-04-19

Ανθολογία Ποίησης (επιμ. Βασιλική Β. Παππά), Θεσσαλονίκη 2022

της Βασιλικής Β. Παππά, επιμελήτριας της έκδοσης

Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε στη Θεσσαλονίκη μια νέα ανθολογία ποίησης, με αφόρμηση αυτή τη φορά την πανδημία του κορωνοϊού, στη δίνη της οποίας βρισκόμαστε πάνω από δύο χρόνια. Μια πανδημία, που έπληξε και πλήττει ολόκληρο τον πλανήτη. Τα κρούσματα πολλαπλασιάζονται καθημερινά και όλοι εμείς καλούμαστε να διαχειριστούμε αυτή την κρίση σε υγειονομικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Ίσως, πριν μερικά χρόνια, όλο αυτό που βιώνουμε σήμερα να φάνταζε ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Κι όμως, είναι μια νέα πραγματικότητα.

Αρχικά, αυτή η πραγματικότητα μάς πανικόβαλλε, στην πορεία μάς έφερε πιο κοντά με τους δικούς μας ανθρώπους αλλά αισθανθήκαμε και πόσο ευάλωτοι κι ανίσχυροι είμαστε τελικά. Σε άλλους πάλι άρχισαν να βγαίνουν στην επιφάνεια αρχέγονα ένστικτα. Ως εκ τούτου, αυτό είχε ως συνέπεια να πολλαπλασιάζονται οι εκρήξεις βίας και να εμφανίζονται πολλές γυναικοκτονίες οι οποίες κάτω από άλλες συνθήκες ενδεχομένως να μην συνέβαιναν κι αυτά τα ένστικτα να παρέμεναν είτε σε ύπνωση, είτε σε μια λανθάνουσα κατάσταση.

Αυτή η νέα συνθήκη επομένως, δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστους και τους ποιητές, αφού όλοι αποτελούμε κομμάτι αυτής της κοινωνίας, άσχετα αν ο ένας ζει στη Θεσσαλονίκη, ο άλλος στα Ιωάννινα, στο Ηράκλειο της Κρήτης, στην Ηγουμενίτσα ή στο μακρινό Bristol στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο καθένας βιώνει και αποτυπώνει τα γεγονότα και το συναίσθημά του με το δικό του ξεχωριστό τρόπο και ανάλογα με τις προσλαμβάνουσές του.

Ο Covid-19 κάποια στιγμή δεν θα υπάρχει, όπως θα φύγουν, τόσο η μάσκα όσο και τα μέτρα που επιβλήθηκαν. Τα ποιήματα όμως αυτής της συλλογής θα υπάρχουν και θα μας θυμίζουν πώς αισθανθήκαμε, πώς αντιδράσαμε, την ψυχική ανθεκτικότητα που αποκτήσαμε μέσα από αυτή την κρίση.

Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω και από εδώ για άλλη μια φορά όλους όσοι ανταποκρίθηκαν και σ' αυτό το κάλεσμά μου αλλά και για την εμπιστοσύνη που επιδεικνύουν στο πρόσωπό μου όλα αυτά τα χρόνια της συμπόρευσής μας.

Στην ανθολογία συμμετέχουν οι ποιητές:

Τάσος Βυζάντιος

Γλυκερία Κακούρη

Ευαγγελία Κασαγιάννη

Κωνσταντίνα Κόλλια

Μιλτιάδης Ντόβας

Κατερίνα Παπά

Βασιλική Β. Παππά

Δήμητρα Σαντά

Φωτεινή Σταυρινοπούλου

Αρετή Τάχου

For the last two years, we have been in the vortex of the coronavirus pandemic. A pandemic that struck and still strikes the whole planet. The cases are daily multiplied and all of us are called upon to handle this crisis on a health, social and economic level. Maybe, a few years ago, what we are now experiencing, would have seemed to be as a sci- fi scenario. Though, it's the new reality.

At first, this reality panicked us, in the process, it brought us closer to our own people and we felt how vulnerable and powerless we are in the end. In other people, some primordial instincts began to come out to the surface. Therefore, that ended up in multiplying the explosions of violence, while also appearing a lot of murders of women, which may not have probably taken place under other circumstances. Such instincts could have remained either in hypnosis or in a latent situation.

As a consequence, this new condition could not has left the poets unaffected, since we are all part of this society, no matter if someone lives in Thessaloniki, the other lives in Ioannina, at Heraklion in Crete, at Igoumenitsa or at the faraway Bristol, in the United Kingdom. Each one lives and illustrates the facts and the feelings in his own special way and according to his experience.

Covid-19 will be vanished one day. The mask and all the measures imposed will be vanished, too. Though the poems of this collection will be there to remind us how we felt, how we reacted, how we have acquired mental resilience throughout this crisis.

I feel the need to thank once again from here, all those who responded to this call of mine and for the trust they have shown in me all these years of going along with.