en-us-Συνέντευξη με την ποιήτρια Μαρία Κούρση

12/13/2019

"Θέλει τόλμη να εκτίθεσαι. Το δώρο που μου έχει χαρίσει η ποίηση είναι η ίδια η ποίηση" 

Επιμέλεια:

Βασιλική Β.Παππά

vas_nikpap@yahoo.gr


Η συνέντευξη που ακολουθεί με την ποιήτρια Μαρία Κούρση έγινε με αφορμή το βιβλίο της που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο «Τρεις κλωστές». Τρεις γυναίκες που τις συνδέουν δεσμοί αίματος αφηγούνται άλλοτε με ηρεμία και άλλοτε με θυμό και νοσταλγία. Πρόκειται για ένα βιβλίο που σου δημιουργεί έντονα συναισθήματα και εικόνες.

Η Μαρία Κούρση γεννήθηκε και σπούδασε στην Αθήνα. Έχει εκδώσει 15 βιβλία, είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Συγγραφέων και εργάζεται ως υπεύθυνη εκδόσεων.

Β.Π.: Κυρία Κούρση, ας ξεκινήσουμε από το παρελθόν και τις επιθυμίες σας ως παιδί. Ποιοι άνθρωποι σάς επηρέασαν πολύ;

Μ.Κ.: Θυμάμαι τον εαυτό μου να διαβάζει ποίηση από πολύ μικρή ηλικία. Δημοσίευσα το πρώτο μου ποίημα όταν ήμουν επτά ετών σε μια παιδική ανθολογία. Το ποίημα μιλούσε για μια γάτα. Η γιαγιά μου ήταν για μένα πάντα μεγάλη επιρροή.

Β.Π.: Πρόσφατα κυκλοφόρησε η ποιητική σας συλλογή "Τρεις κλωστές". Τι σάς ενέπνευσε και πώς προέκυψε ο τίτλος της;

Μ.Κ.: Το βιβλίο αφορά τρεις γυναίκες της οικογένειάς μου, που αντιστοιχούν στις τρεις κλωστές. Η έμπνευση προήλθε από αυτές∙ οι δύο δεν ζουν πια, και γι' αυτό σε αυτές αναλογούν μεγαλύτερα τμήματα του βιβλίου.

Β.Π.: Με τη συγγραφή εκτίθεται η ψυχή του ποιητή. Εξαιτίας αυτού, έχετε αισθανθεί πιο ευάλωτη στα μάτια των οικείων σας προσώπων; Τι δώρα πιστεύετε ότι σας έχει χαρίσει η ποίηση;

Μ.Κ.: Θέλει τόλμη να εκτίθεσαι. Το δώρο που μου έχει χαρίσει η ποίηση είναι η ίδια η ποίηση.

Β.Π.: Πολλοί είναι εκείνοι που ισχυρίζονται ότι ο δημιουργός δεν έχει ανάγκη να επικοινωνεί και να γνωρίζει το αναγνωστικό του κοινό. Ποια η προσωπική σας άποψη; Μπορείτε να σκιαγραφήσετε το πορτρέτο του αναγνώστη που θα τον αγγίξει περισσότερο η συλλογή σας;

Μ.Κ.: Πράγματι, ο δημιουργός θέλει να γνωρίζει το κοινό του, που δυνητικά είναι ο καθένας που τον αγγίζει η ποίηση ως τέχνη.

Β.Π.: Στις μέρες μας ξεχωρίζουν τα καλά βιβλία. Τι γίνεται όμως με τα υπόλοιπα; Τι είναι αυτό που κάνει ένα έργο να αντέχει στο χρόνο; Και είναι ζητούμενο αυτό για έναν ποιητή/συγγραφέα τελικά;

Μ.Κ.: Όσο περνάνε τα χρόνια δεν με αφορά τόσο η διάκριση ανάμεσα σε καλά και κακά βιβλία, είναι μια πολύ σχετική διάκριση. Το κυριότερο για έναν συγγραφέα είναι να μπορεί να πει τη δική του αλήθεια, και από αυτό κρίνεται το τι αντέχει στον χρόνο.

Β.Π.: Εκτός από ποίηση, γράφετε βιβλία και για παιδιά. Ποιο είναι το στοίχημα για έναν συγγραφέα που απευθύνεται σε παιδιά;

Μ.Κ.: Τα παιδιά είναι οι πιο ευαίσθητοι δέκτες και οι πιο αξιοσέβαστοι αναγνώστες. Πρέπει να είναι κανείς πολύ προσεκτικός όταν απευθύνεται σε παιδιά, και το λέω αυτό έχοντας εργαστεί διδάσκοντας λογοτεχνία σε παιδιά.

Β.Π.: Είναι γνωστές οι πολλαπλές ωφέλειες που προσφέρουν τα βιβλία στον άνθρωπο και τον πολιτισμό. Σήμερα επίσης υπάρχουν οι προϋποθέσεις για την κυκλοφορία τους και τη διεύρυνση του αναγνωστικού κοινού. Ποιες προτάσεις ή μέτρα θα είχατε να προτείνετε για την ευρύτερη διάδοση τους;

Μ.Κ.: Με ελάχιστες εξαιρέσεις, το ελληνικό κράτος δεν ενδιαφέρεται για την προώθηση του πολιτισμού του βιβλίου. Οι υπουργοί ενδιαφέρονται κυρίως για τα στοιχεία του πολιτισμού που αφορούν μια τουριστική αντίληψη της αρχαίας Ελλάδας και αντιμετωπίζουν το βιβλίο ως πάρεργο.

Β.Π.: Σήμερα, εν σχέσει με παλιότερα οι πόρτες των εκδοτικών οίκων ανοίγουν πάρα πολύ δύσκολα για ένα νέο δημιουργό. Παρ' όλα αυτά όμως, πολλοί νέοι ποιητές έχουν δυναμική παρουσία στα social media, κινoύνται αυτόνομα και συσπειρώνουν κόσμο όπως γινόταν παλιότερα. Κατά τη γνώμη σας όμως, οι παλιοί αποδέχονται τους καινούργιους;

Μ.Κ.: Καθώς εργάζομαι σε εκδοτικό οίκο και είμαι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Συγγραφέων, θα μου επιτρέψετε να μην απαντήσω εκ μέρους άλλων σε αυτή την ερώτηση. Προσωπικά όμως, διαβάζω όσα βιβλία νέων δημιουργών λαμβάνω και απαντάω σε όλους.

Β.Π.: Η ποίηση είναι τέχνη. Πιστεύετε ότι μέσα από την ποίηση μπορούμε να νικήσουμε το χρόνο;

Μ.Κ.: Όχι, κανείς δεν μπορεί να νικήσει τον χρόνο.

Β.Π.: Στο τέλος της κάθε ημέρας σκέφτεσθε...

Μ.Κ.: Σκέφτομαι τι ποσοστό της πήγε χαμένο.