Συνέντευξη με τη συγγραφέα Φανή Τερζόγλου

2020-10-05


"Η "ενσυναίσθηση" είναι το πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να διδάσκονται τα παιδιά" 

Επιμέλεια:

Βασιλική Β. Παππα

vas_nikpap@yahoo.gr



Η Φανή Τερζόγλου γεννήθηκε στη Γερμανία. Σε μικρή ηλικία μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη, όπου και σπουδάζει μουσική. Σήμερα ζει μόνιμα στην Ξάνθη με την οικογένειά της όπου εργάζεται ως καθηγήτρια μουσικής, ενώ παράλληλα ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων κάνοντας το όνειρό της πραγματικότητα.

Θεωρεί πως κάθε βιβλίο είναι ένα ταξίδι που κάνουμε, καθώς με την ανάγνωση μπορούμε να φανταστούμε και να ζήσουμε άπειρες ζωές ταξιδεύοντας σε όλα τα μέρη του Σύμπαντος.

Η συζήτησή μας γίνεται με αφορμή το βιβλίο της "Πανδώρα". Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που απευθύνεται σε έφηβους και ενήλικες

Β.Π.: Kυρία Τερζόγλου, το 2020 κυκλοφόρησε από τιε εκδόσεις «Λυκόφως»το βιβλίο σας «Πανδώρα». Θα θέλατε να μας μιλήσετε γι' αυτό;

Φ.Τ.: Ανήκω σε μια μερίδα ανθρώπων που αρκετές φορές νιώθω άσχημα για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Έτσι, σε μια προσπάθεια να ξεφύγω από την πεζή πραγματικότητα, δημιούργησα την "Πανδώρα". Ο κόσμος μας χρειάζεται διεξόδους από την καθημερινότητα. Κι επειδή τα ταξίδια πλέον έχουν γίνει δύσκολα αλλά και απαιτούν ένα αρκετά δυνατό οικονομικό status, θέλω να τα προσφέρω σχεδόν ανέξοδα στους αναγνώστες μου! Αρκεί να βάλουν τη φαντασία τους πλάι στη δική μου!

Μια νεαρή εξωγήινη που από κάποιο λάθος εισβάλει στην ατμόσφαιρα της Γης θα γίνει η αιτία να χάσει τον ύπνο του ο έφηβος Νικ Λάντερ. Για όσους αναρωτιούνται τι μπορεί να συμβαίνει "εκεί πάνω", στην απεραντοσύνη του σύμπαντος μα και τι πρόκειται να συμβεί όταν ένα "σκάφος "από το... υπερπέραν έρθει στον πλανήτη μας, η Άφιξη της Πανδώρας είναι η ...απάντηση.

Μια καταιγιστική περιπέτεια, ένας ρομαντικός έρωτας που πλαισιώνεται από χαρακτήρες τόσο καθημερινούς όσο και «εξω-πραγματικούς» γράφτηκε απνευστί για να ικανοποιήσει τους αναγνώστες και να τους ταξιδέψει! Δεν υπάρχει περίπτωση να μην αγαπήσετε τους ήρωες, να ταυτιστείτε, να πονέσετε, να ξαναερωτευτείτε, νιώθοντας κομμάτι της ιστορίας που ξεδιπλώνεται στις σελίδες του βιβλίου..

Β.Π.: Λέγεται συχνά ότι η τέχνη του λόγου κινδυνεύει από την κυριαρχία της εικόνας ως βασικού μέσου επικοινωνίας. Ασπάζεστε την άποψη αυτή;

Φ.Τ.: Η εικόνα έχει μεγάλη δυναμική έναντι του λόγου και πολλές φορές έρχεται να δώσει έτοιμη τροφή στον εγκέφαλο. Σίγουρα κάποιοι προτιμούν να δουν την ταινία από το να διαβάσουν το βιβλίο στο οποίο στηρίχθηκε η μεταφορά του συγκεκριμένου βιβλίου. Για κάποιον που διάβασε πρώτα την ιστορία και μετά είδε την ταινία μπορεί το αποτέλεσμα να είναι και απαγοητευτικό. Η φαντασία μας σκιαγραφεί με τον δικό της μοναδικό τρόπο αυτά που διαβάζουμε, οπότε θεωρώ πως ο λόγος και η εικόνα πάνε χεράκι χεράκι και αλληλοσυμπληρώνονται. Στην εποχή όμως που ζούμε - μια εποχή που τα πάντα κινούνται πλέον υπερβολικά γρήγορα-ίσως παραμονεύει και ο κίνδυνος, ο λόγος να καταντήσει παρωχημένος στις νέες γενιές, κάτι που απεύχομαι..

Β.Π.: Από την άλλη, λέγεται ότι «οι λέξεις έχουν δύναμη»... Ποια λέξη έχει για σας τη μεγαλύτερη δύναμη;

Φ.Τ.: Είναι απίστευτη η δύναμη των λέξεων, για όσους όμως είναι σκεπτόμενοι. Προσωπικά θεωρώ πως σήμερα λόγω καταστάσεων που βιώνουμε έχουμε παραμερίσει σε μεγάλο βαθμό την καλλιέργεια της ψυχής μας και παράλληλα τις λεκτικές μας ικανότητες. Η παιδεία προσφέρεται με ανελλιπή και λανθάνον τρόπο στις νέες γενιές, κάτι που ίσως μας οδηγήσει σε διανοητικό - και όχι μόνο - μαρασμό. Η λέξη " ενσυναίσθηση" έχει για μένα μεγάλη δύναμη. Πιστεύω ότι είναι το πρώτο πράγμα που θα έπρεπε να διδάσκονται τα παιδιά. Η διάθεση, η ικανότητα να ταιριάζουμε με τον συνάνθρωπό μας, να νιώσουμε τα συναισθήματά του θα μας έκανε καλύτερους ανθρώπους και θα μπορούσαμε όλοι να λειτουργούμε καλύτερα έχοντας Αγάπη, Αποδοχή και κατανόηση για τους γύρω μας.

Β.Π. Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας; Λένε ότι η έμπνευση είναι ο τρόπος που ο Θεός επικοινωνεί με τους ανθρώπους, αρκεί εκείνοι να τον αφήσουν να μιλήσει. Αισθάνεστε πράγματι αυτήν την επικοινωνία;

Φ.Τ.: Η έμπνευση μπορεί να πηγάζει και μέσα από την καθημερινότητα μου αλλά ίσως και από την ανάγκη διαφυγής από αυτήν και την πραγματικότητα. Ακούγεται αντιφατικό μα όταν καταφέρεις να παντρέψεις αυτά τα δύο τότε νομίζω πως θα έχεις μια καλή ιστορία να πεις.. Ο Θεός μας έχει δωρίσει πέρα από τη ζωή και τη νόηση και τη λογική. Θα μπορούσαμε να πούμε πως και η έμπνευση είναι ένα Θείο δώρο. Δίχως αυτήν δεν θα μπορούσαμε να γράψουμε τίποτα. Έτσι λοιπόν θα συμφωνήσω πως ίσως η έμπνευση είναι ο τρόπος του Θεού να βρισκόμαστε σε επικοινωνία μαζί του..

Β.Π.: Εργάζεσθε ως καθηγήτρια μουσικής. Ποια είναι η σχέση σας με τις άλλες μορφές τέχνης; Παρακολουθείτε παραστάσεις θεάτρου ή χορού, βλέπετε κινηματογράφο, σταματάτε να περιεργαστείτε ένα γλυπτό σε δημόσιο χώρο ή ένα αρχιτεκτονικό «ποίημα»;

Φ.Τ.: Μου αρέσει να παρακολουθώ ταινίες στον κινηματογράφο κάτι που δυστυχώς τελευταία δεν μπορώ να απολαύσω λόγω συνθηκών. Η αλήθεια είναι πως στην επαρχία που ζω μας λείπει το θέατρο, ο χορός και οι τέχνες γενικότερα, αν και υπάρχουν ευτυχώς εντόπιοι καλλιτέχνες, κυρίως ζωγράφοι που αποτελούν μια όαση τέχνης.

Οι φορείς που ασχολούνται με τα πολιτιστικά έχουν αφήσει στον πάγο κάθετι που προσφέρει αναψυχή θεωρώντας τα περιττά . Μέγα λάθος, διότι η πνευματική καλλιέργεια παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη αλλά και στη δημιουργία καλής διάθεσης του ατόμου. Περιγράφοντας τον εαυτό μου και τη σχέση μου με τις άλλες τέχνες πιστεύω πως είμαι περίεργη και μου αρέσει να περιεργάζομαι, να θαυμάζω και να σχολιάζω κάθε λογής μορφές τέχνης, όπως αρχιτεκτονικά έργα και γλυπτά.

Β.Π. «Όλα τα περί την Τέχνη είναι ένα κόσκινο με αρκετά μεγάλες τρυπούλες, απ' όπου περνάνε και τα μάταια, τα τόσο αναγκαία», έχει πει η ποιήτρια και ακαδημαϊκός Κική Δημουλά. Συμφωνείτε;

Φ.Τ.: Η αείμνηστη ποιήτριά μας απέδωσε πολύ όμορφα τις απόψεις της για την Τέχνη και θα συμφωνήσω μαζί της. Υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν περιττές τις τέχνες και κάθε τι που γίνεται και αφορά την τροφή του πνεύματος. Κινδυνεύουμε να "ρομποτοποιηθούμε" καθώς σχεδόν τα πάντα, -αρχής γενομένης του λανθασμένου εκπαιδευτικού μας συστήματος που πετάει έξω από την παιδεία, τις 
τέχνες,- κινούνται στο πλαίσιο της στυγνής καθημερινότητας που θέλει να παράγει άτομα που να παράγουν έργο στο πλαίσιο όμως ενός Καπιταλιστικού συστήματος όπου χωράει η λογική δίχως το συναίσθημα που μόνο η τέχνη μπορεί να αποδώσει.

Β.Π. Είστε εκπαιδευτικός με έντονη εκπαιδευτική και πολιτιστική δράση. Στην πολύχρονη επαφή σας με τα νέα παιδιά υποθέτουμε ότι θα είδατε και θα βλέπετε στα μάτια σας ότι, αν και δεν έχουν υποφέρει ποτέ, δεν ορίζουν τη ζωή τους, δεν ξέρουν γιατί ζουν. Μήπως, τελικά, οι δυσκολίες της ζωής είναι αυτές που βοηθούν να αποκαλυφθεί το μεγαλείο που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος;

Φ.Τ.: Η έλλειψη στόχων και ιδανικών που μαστίζει τη σημερινή νεολαία μπορεί να αποβεί ολέθρια αν δεν αλλάξει σύντομα κάτι. Οι δυσκολίες μας ωριμάζουν ως προσωπικότητες αλλά δεν είναι πάντα προς τη θετική κατεύθυνση .

Θα πρέπει κάποιος να δουλέψει αρκετά με τον εαυτό του και το Εγώ του, να ταπεινωθεί ίσως, ώστε να φτάσει στον βαθμό να βγει το μεγαλείο της ψυχής που κρύβεται μέσα στον καθένα μας. Ο Εγωιστής άνθρωπος μπορεί και να μην τα καταφέρει ποτέ..

Β.Π. Σας τρομάζει κάτι; Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;

Η έλλειψη επικοινωνίας ανάμεσα στους ανθρώπους, ότι ίσως κάποια στιγμή ο καθένας δεν θα σέβεται τον συνάνθρωπο του βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τα συναισθήματα, είναι κάποιοι από τους φόβους που με διακατέχουν.

Εύχομαι να μην συμβεί κάτι τέτοιο ποτέ.. και η Αγάπη, η καλοσύνη να είναι σύμβουλοι των περισσότερων ανθρώπων για πάντα!