Ira, la benedetta, un poema di Vassiliki V. Pappa

2018-04-11

Ira, la benedetta

Intarsio variopinto la nostra esistenza

e tu una tessera

di quel mosaico della vita

che si allontana

senza lasciare impronte.

Partecipe effimero

di una crudele sopravvivenza.

Irriverente la maggior età

Le lacrime sgorgano di continuo

Qualcuno si occupi di me...

Traduzione: Lampros Katsivelos


Οργή, η ευλογημένη

Πολύχρωμο ψηφιδωτό η ζωή μας

κι εσύ μια ακόμη ψηφίδα

ενός σκηνικού

μιας ζωής που φεύγει

χωρίς αποτυπώματα.

Μέτοχος ενός χρονικού

μιας σκληρής επιβίωσης.

Ανευλαβής ενηλικίωση

Η ζώνη των δακρύων συνεχής

Κάποιος να με προσέχει...