Συνέντευξη με τον φωτογράφο Πολυδεύκη Ασωνίτη

2017-04-21

Επιμέλεια:

Βασιλική Β. Παππά

vpappa@cultmagz.com

Ο Dr Επιστημών της Τέχνης Πολυδεύκης Ασωνίτης γεννήθηκε στα Γιάννενα και σπούδασε Οικονομικά και Παιδαγωγικά Φωτογραφία σπούδασε στον «Φωτογραφικό Κύκλο» του Πλάτωνα Ριβέλλη, στο «Εργαστήρι Μελέτης και Εφαρμογής της Φωτογραφίας» του Δημήτρη Χλιβερού και στη Σχολή φωτογραφικών σπουδών «Φωτοκίνηση» του Γιώργου Πασιά.

Έχει διδάξει την τέχνη της φωτογραφίας τόσο στη «Σχολή Οπτικών Σπουδών» του ΤΕΙ Αθήνας όσο και στο ΙΕΚ Ηπείρου. Είναι συνεργάτης - αρθρογράφος του περιοδικού «ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ» από την ίδρυση του, συντάσσοντας θέματα σχετικά με την αισθητική της φωτογραφικής εικόνας.

Ιδρυτικό μέλος των φωτογραφικών ομάδων Ιωαννίνων: «Φωτογραφιστές» και «Φωτόραση» στην οποία και διετέλεσε πρώτος Πρόεδρος με ανάθεση. Έχει εκδώσει τα φωτογραφικά λευκώματα:

*Τοπία Παιδικότητας, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων, (2000).

*Καλλιέπεια, Μαγνητική Τομογραφία Ηπείρου, (2017).

Πραγματοποίησε πολλές ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Το 2000 επιλέχτηκε από το Πνευματικό Κέντρο Ιωαννίνων για να το εκπροσωπήσει στην Πορτογαλία, στο Φεστιβάλ «Δυο ήλιοι δυο φεγγάρια». Έχει επιλεγεί δυο φορές για να εκθέσει στη Διεθνή Έκθεση Φωτογραφικών ειδών "PHOTOVISION" ενώ το 2017 επιλέγεται το  Portfolio του, με θέμα: «Αμβρακικός», από τo "Photometria International Photography Festival" για τις «Παράλληλες Φωνές.

Β.Π.: Κύριε Ασωνίτη, απ' όσο γνωρίζω τουλάχιστον, επαγγελματικά δραστηριοποιηθήκατε στο χώρο της εκπαίδευσης. Η ενασχόληση με τη φωτογραφία πώς προέκυψε; Θα θέλατε να μας μιλήσετε γι' αυτό;

Π.Α.: Προέκυψε από μία κινητήρια δύναμη την οποία ούτε και εγώ κατάλαβα πώς έγινε. Νομίζω πως οι κινηματογραφικές ταινίες του στυλ του ιταλικού νεορεαλισμού, ορισμένες αξιόλογες ελληνικές, του Ταρκόφσκι, του Αϊζενστάιν, του Όρσον Ουέλς συνέβαλαν ουσιαστικά σ΄ αυτό. Μου άρεσε πολύ η φωτογραφία τους. Μετά, όταν είδα το βιβλίο του φωτογράφου Μπρεσσόν, συγκλονίστηκα. Κάπως έτσι ξεκίνησα.

Β.Π.: Σε ποια ηλικία αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την τέχνη της φωτογραφίας; Όταν ξεκινούσατε, φανταζόσασταν την εξέλιξη που θα είχατε; Να υποθέσω ότι τα σχόλια που ακούγατε από το περιβάλλον σας σάς έδωσαν τη δύναμη για να συνεχίσετε;

Π.Α.: Ξεκίνησα το 1980 σε ηλικία 24 χρόνων. Δεν φανταζόμουν την εξέλιξη. Πέρασα πολλά χρόνια μαθητείας με τη φωτογραφία. Οι καθηγητές διέβλεψαν κάτι ιδιαίτερο και με συμπεριελάμβαναν σε εκθέσεις. Τα σχόλια, ναι, μου έδωσαν μεγάλη δύναμη.

Β.Π.: Τι σημαίνει η φωτογραφία για σας και ποιες προσλαμβάνουσες επηρεάζουν την έμπνευσή σας;

Π.Α.: H φωτογραφία είναι μία τέχνη φιλική. Μπορείς να στηριχθείς πάνω της για να εκφραστείς με ένα διαφορετικό, από ό,τι οι άλλες τέχνες, τρόπο. Δε χρειάζονται μακροχρόνιες σπουδές για να μάθεις τη χρήση της μηχανής. Περισσότερο χρόνο διαθέτεις για να βελτιώσεις την όραση και τον τρόπο έκφρασής σου.

Β.Π.: Πώς αισθάνεσθε όταν οι φωτογραφίες σας κάνουν κάποιους ανθρώπους να ταξιδεύουν;

Π.Α.: Αισθάνομαι όμορφα όταν οι φωτογραφίες μου αρέσουν και βελτιώνουν τις σκέψεις των ανθρώπων που τις κοιτούν. Νιώθω χρήσιμος.

Β.Π.: Ποιος είναι ο αγαπημένος σας ξένος φωτογράφος και ποια η αγαπημένη σας φωτογραφία;

Π.Α.: Αγαπημένος φωτογράφος είναι ο Μπρεσσόν για το σύνολο της δουλειάς του. Η αγαπημένη μου φωτογραφία όμως είναι του Κουντέλκα. Αυτή που κοιτά το ρολόι του τη στιγμή που τα ρώσικα τανκ εισβάλλουν στην Πράγα το 1956. Θεωρώ ότι η φωτογραφία αυτή με την προβολή μέρους μόνο του χεριού του, είναι σημαδιακή για πολλούς φωτογράφους.

Β.Π.: Πόσο εύκολο είναι να ξεχωρίσει ένας φωτογράφος σήμερα; Είναι θέμα ταλέντου ή περισσότερο ενός καλού promotion;

Π.Α.: Είναι πολύ εύκολο, όταν έχει μία ιδιαίτερη ματιά. Είναι θέμα άποψης, οπτικής φρεσκάδας και ισχυρής αντιληπτικότητας. Ταλέντο όχι, ούτε και θέμα promotion.

Β.Π.: Εκτός από τη φωτογραφία ασχολείσθε και με τη διδασκαλία σε ενήλικες. Όσον αφορά τα παιδιά, πιστεύετε ότι μπορεί ο εκπαιδευτικός σήμερα να διαμορφώσει πολιτιστική συνείδηση στη νέα γενιά; Από την άλλη, διαθέτουν οι δάσκαλοι πολιτιστική συνείδηση, για να μπορέσουν να τη μεταδώσουν και στους μαθητές τους ή θα πρέπει πρώτα να επιμορφωθούν;

Π.Α.: Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί διαθέτουν μια περιοριστική παρά μια δομική αντίληψη για τα πράματα. Μεταδίδουν τον πολιτισμό σε φέτες παρά ολιστικά. Η νέα γενιά χρειάζεται να αντιληφθεί την πολιτιστική αλλά και την πολιτική συνέχεια. Ο πολιτισμός και η πολιτική είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Δυστυχώς, επικρατεί η κομματική παρά η πολιτική θεώρηση.  

Β.Π.: Υπήρξε κάποια κρίσιμη στιγμή που άλλαξε τη ζωή σας; Ποιες είναι οι στιγμές που σας σημάδεψαν συναισθηματικά;

Π.Α.: Ο θάνατος αγαπημένων προσώπων, μου άλλαξε τη θεώρηση για τη ζωή..

Β.Π.: Στην καθημερινότητα πού βρίσκετε την ευτυχία; Αισθάνεσθε ότι την έχετε βρει; Κι αν ναι πόσο δύσκολο είναι να την ανακαλύψει κανείς τελικά;

Μου αρέσει να ταξιδεύω για να φωτογραφίζω. Δεν αισθάνομαι ότι έχω βρεί την ευτυχία. Έχω την αίσθηση ότι μου διαφεύγει συνεχώς. Είναι πολύ δύσκολο να την ανακαλύψει κανείς όταν απορρίπτει τις τυποποιημένες συνταγές. 

Β.Π.: Αν σας ζητούσα για το τέλος να πειτε ένα "ευχαριστώ", σε ποιον θα το λέγατε;

Π.Α.: Σε όσους αγωνίστηκαν και θυσίασαν τη ζωή τους για να βελτιώσουν τη σκέψη και τη ζωή των ανθρώπων..