Το φαγητό της λιτότητας και της αντοχής 

Οι φακές ήταν πάντα το αγαπημένο πιάτο της γιαγιάς μου. Στους κρύους χειμωνιάτικους μήνες, έβραζε σιγανά μια κατσαρόλα γεμάτη ζεστασιά και ιστορίες. Ήταν πιάτο φθηνό, χορταστικό και συνδεδεμένο με τη νηστεία και τις δύσκολες εποχές. Κι όμως, η γεύση του δεν ξεχνιέται ποτέ — όπως και οι ιστορίες γύρω από το τραπέζι.

Στην ελληνική κουζίνα, οι φακές είναι σύμβολο αντοχής και μνήμης. Τις τρως όταν θέλεις κάτι ζεστό, τίμιο και γεμάτο γεύση. Με λίγο λεμόνι ή ξίδι στο τέλος, με ψωμί για βούτες, κάθε κουταλιά θυμίζει σπίτι, οικογένεια, παράδοση.

Υλικά (4 μερίδες)

250 γρ. φακές ψιλές

1 κρεμμύδι ξερό, ψιλοκομμένο

1 καρότο, σε ροδέλες

1 φύλλο δάφνης

3–4 κ.σ. ελαιόλαδο

Αλάτι, πιπέρι

Ξίδι ή λεμόνι (προαιρετικά)

Εκτέλεση

Ξεπλένουμε καλά τις φακές. Τις βράζουμε για 5 λεπτά, πετάμε το πρώτο νερό και ξαναγεμίζουμε την κατσαρόλα. Προσθέτουμε κρεμμύδι, καρότο και δάφνη. Σιγοβράζουμε για περίπου 30–35 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν. Αλατοπιπερώνουμε, προσθέτουμε το ελαιόλαδο και αφήνουμε να πάρουν 1–2 βράσεις ακόμη. Σερβίρουμε με λίγο ξίδι ή λεμόνι, αν θέλουμε.

Μικρή σημείωση

Οι φακές τρώγονται καλύτερα την επόμενη μέρα. Όπως πολλά φαγητά μνήμης, χρειάζονται χρόνο για να «δέσουν».

Editor's note by Vasiliki Pappas, Editor in Chief, Culture Magazine