Όλοι έχουμε μια καρδιά, όλοι έχουμε ανάγκη την αγάπη.

Εισαγωγή

Ένα ποίημα για την ισότητα, την αγάπη και την ανάγκη του ανθρώπου να μη μένει μόνος. Ο Κωνσταντίνος Δήμος συνδέει την πίστη στον Θεό με την αποδοχή του άλλου, την αλληλεγγύη και την προσπάθεια για έναν κόσμο χωρίς διακρίσεις.

Όλοι ίσοι

Όταν κοιτάζω τον ουρανό,

Νιώθω την ψυχή μου να χαμογελά.

Νιώθω χαρά μέσα μου

Και θέλω να τη μοιραστώ.

Ο Θεός μας έφτιαξε όλους ίσους,

Χωρίς διαφορές και διακρίσεις.

Όλοι έχουμε μια καρδιά,

Όλοι έχουμε ανάγκη την αγάπη.

Να βοηθάμε ο ένας τον άλλον,

Να μην αφήνουμε κανέναν μόνο.

Γιατί όταν αγαπάμε αληθινά,

Η ψυχή μας γεμίζει φως.

Κι αν κάνουμε μια προσευχή

Με πίστη και καλή καρδιά,

Τότε βρίσκουμε μέσα μας

Χαρά, ελπίδα και γαλήνη.

Ο Θεός είναι για όλους,

Και η αγάπη Του μας ενώνει.

Κι έτσι ο κόσμος γίνεται καλύτερος

Όταν κανείς δεν μένει μόνος.

Κωνσταντίνος Δήμος, Γ1, 7ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς

Σχόλιο της εκπαιδευτικού

Το ποίημα ξεχωρίζει για το ανθρωπιστικό του μήνυμα και για τον τρόπο με τον οποίο η θρησκευτική πίστη συνδέεται με την καθημερινή συμπεριφορά απέναντι στους άλλους. Η φράση «Όλοι έχουμε μια καρδιά, / Όλοι έχουμε ανάγκη την αγάπη» λειτουργεί ως ο πυρήνας του ποιήματος, καθώς μεταφέρει την ιδέα της ισότητας από τη θεωρία στην ανθρώπινη σχέση.

Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η προτροπή «Να βοηθάμε ο ένας τον άλλον, / Να μην αφήνουμε κανέναν μόνο», που δίνει στο ποίημα μια ξεκάθαρη κοινωνική διάσταση. Η πίστη παρουσιάζεται όχι ως κάτι απομονωμένο από τη ζωή, αλλά ως δύναμη που οδηγεί στην αγάπη, στην προσφορά και στη συνύπαρξη.

Το τέλος είναι αισιόδοξο: ο κόσμος γίνεται καλύτερος όταν κανείς δεν αισθάνεται μόνος. Ένα τρυφερό και φωτεινό ποίημα, με ένα μήνυμα που αφορά όχι μόνο την πίστη αλλά και την ίδια την ανθρώπινη συνύπαρξη.

✒ Εισαγωγή, σχόλιο & επιμέλεια παρουσίασης

Βασιλική Β. Παππά — Καθηγήτρια Θεολογίας