Εισαγωγή

Ορισμένες φορές η σιωπή και η παρατήρηση ενός άλλου ανθρώπου μπορούν να κρύβουν απέραντο συναίσθημα. Στο παρακάτω ποίημα, η Βασιλική Καράνταη εκφράζει με τρυφερότητα και ευαισθησία την ανάγκη να σεβόμαστε τους άλλους, ειδικά όταν κοιτάζουν τον ουρανό, ίσως ψιθυρίζοντας νοσταλγία, αγάπη ή πένθος. Ένα μικρό κείμενο που μας υπενθυμίζει τη δύναμη της ενσυναίσθησης.

Ποίημα

Άφησέ τον

Και αν μια μέρα δεις κάποιον άνθρωπο
να κοιτάζει πάνω στον ουρανό,
σε παρακαλώ, άφησέ τον.

Ίσως να έχει κάποιους ανθρώπους εκεί ψηλά.
Ίσως να τους αγαπούσε πολύ,
με όλη του την καρδιά.
Ίσως να μην μπόρεσε ή να μην πρόλαβε
να τους κάνει περήφανους.

Γι' αυτό άφησέ τον.

Βασιλική Καράνταη, Α2, 24ο Λύκειο Θεσσαλονίκης

Σχόλιο εκπαιδευτικού

Το ποίημα της Βασιλικής είναι λιτό και βαθιά ανθρώπινο. Με απλές λέξεις και σιωπηρή ένταση, υπενθυμίζει την ανάγκη σεβασμού προς τους άλλους και την αξία της ενσυναίσθησης. Η επανάληψη του «ίσως» δημιουργεί τρυφερή αβεβαιότητα και ανοιχτό χώρο για τον αναγνώστη να συνδεθεί συναισθηματικά με το κείμενο. Ένα μικρό σε έκταση ποίημα που αφήνει μεγάλο αποτύπωμα.

✒Εισαγωγή, σχόλιο & επιμέλεια παρουσίασης

Βασιλική Β. Παππά — Καθηγήτρια Θεολογίας