Εκεί που ο Θεός αγγίζει τα κλαδιά — κι η ζωή ανασαίνει. 

Δέντρο μικρό, μην το χαλάς —
μπορεί να σου χαρίσει
σκιά, οξυγόνο και χαρά,
αν θες να σε κρατήσει.

Η αγάπη του Θεού σκορπά
στη φύση και στους ανθρώπους·
κι όποιος τα σέβεται αυτά,
γεμίζει φως και τόπους.

Βασίλης Αλιάτσης, Γ4, 1ο Γυμνάσιο Τούμπας, Θεσσαλονίκη

Σχόλιο εκπαιδευτικού

Στους απλούς και καθαρούς στίχους του Βασίλη, η φύση αναπνέει σαν ιερός τόπος συνάντησης του ανθρώπου με το θείο. Το μικρό δέντρο γίνεται σύμβολο ζωής, ταπεινότητας και συνέχειας· η σκιά και το οξυγόνο του μεταμορφώνονται σε δώρα ύπαρξης. Μέσα από τον παιδικό του λόγο, αναδύεται μια ώριμη επίγνωση: πως η αγάπη του Θεού δεν κατοικεί μακριά, αλλά μέσα σε κάθε τι ζωντανό που μαθαίνουμε να σεβόμαστε.

✒Σχόλιο & επιμέλεια παρουσίασης

Βασιλική Β. Παππά — Καθηγήτρια Θεολογίας