Μια στιγμή αρκεί για να διαλέξεις τον δρόμο σου. 

Εισαγωγή

Η πίστη συχνά ξεκινά από μια απλή στιγμή και μετατρέπεται σε προσωπική απόφαση. Στο ποίημα αυτό, δύο μαθητές περιγράφουν μια καθημερινή εικόνα που οδηγεί σε εσωτερικό στοχασμό και προσευχή, καταλήγοντας στην επιλογή του «δρόμου του Θεού». Ένα λιτό κείμενο που συνδέει τη σύγχρονη εμπειρία με το θρησκευτικό συναίσθημα.

Ποίημα

Σήμερα σηκώθηκα,
βγήκα στο μπαλκόνι,
κοίταξα τον ουρανό
κι είδα να πέφτει χιόνι.

Πήρα τη ζακέτα μου,
την έβαλα επάνω,
έκανα μια προσευχή
κι ανέβηκα στ' αεροπλάνο.

Μάζεψα τις σκέψεις μου
κι έκανα ένα πλάνο.
Πήρα τον δρόμο του Θεού
και είπα να το κάνω.

Κογκούλης Νίκος, Καλαϊτζής Σάββας, Α1, 24ο ΓΕΛ Θεσσαλονίκης

Σχόλιο εκπαιδευτικού

Το ποίημα ξεχωρίζει για την απλότητα και τη σαφήνεια του λόγου του. Οι μαθητές χρησιμοποιούν καθημερινές εικόνες για να αποδώσουν μια εσωτερική πνευματική απόφαση, δείχνοντας ότι η πίστη μπορεί να αποτελεί συνειδητή επιλογή μέσα στη σύγχρονη ζωή. Η προσευχή λειτουργεί ως σημείο μετάβασης από την παρατήρηση στην πράξη.

✒Εισαγωγή, σχόλιο & επιμέλεια παρουσίασης

Βασιλική Β. Παππά — Καθηγήτρια Θεολογίας