Όταν η ψυχή φοβάται, η αγάπη Του γίνεται το φως που μας δείχνει τον δρόμο.

Εισαγωγή

Η παιδική ψυχή έχει τον δικό της τρόπο να εκφράζει τις αγωνίες, τους φόβους και τις βαθύτερες ανάγκες της. Μέσα από απλές λέξεις και αυθόρμητους στίχους, η Ιωάννα Κορκακάκη αποτυπώνει την αναζήτηση της παρηγοριάς και της προστασίας, αναδεικνύοντας την πίστη ως ένα σταθερό σημείο αναφοράς στις δύσκολες στιγμές. Ένα ποίημα που μας θυμίζει ότι, ακόμη και όταν όλα μοιάζουν δύσκολα, η αγάπη μπορεί να γίνει καταφύγιο και πηγή ελπίδας.

Αυτός είναι κοντά

Κλαίω, κλαίω

Ποιος θα με παρηγορήσει;

Πονάω, πονάω,

Ποιος θα με βοηθήσει;

Φοβάμαι, φοβάμαι

Ποιος θα μου πει ότι όλα είναι καλά;

Αυτός θα με παρηγορήσει

Αυτός θα με γιατρέψει,

Και θα με βοηθήσει.

Αυτός θα μου πει ότι όλα

Είναι καλά.

Θα είναι εκεί στα δύσκολά μου,

Θα με πάρει στην αγκαλιά Του

Και τότε, ό,τι με πόνεσε,

Θα γίνει καπνός.

Ό,τι με φόβισε

Θα γίνει καπνός..

Και τότε, θα χαμογελώ ξανά,

Ξέροντας ότι Αυτός είναι κοντά,

Και αν φοβηθώ ξανά,

Θα ξέρω σε ποιον θα απευθυνθώ,

Σε Εκείνον που με αγαπά.

Κορκακάκη Ιωάννα, Β3, 7ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς

Σχόλιο της εκπαιδευτικού

Στο ποίημα της Ιωάννας διακρίνουμε τη βαθιά ανάγκη του ανθρώπου να αισθάνεται ότι δεν είναι μόνος απέναντι στον πόνο και στον φόβο. Η πίστη παρουσιάζεται ως σχέση εμπιστοσύνης, ως μια παρουσία που προσφέρει παρηγοριά, θεραπεία και ασφάλεια. Η επανάληψη και η απλότητα του λόγου ενισχύουν τη συναισθηματική αμεσότητα των στίχων, ενώ η καταληκτική αναφορά σε Εκείνον που αγαπά προσδίδει στο ποίημα έναν ιδιαίτερα τρυφερό και ελπιδοφόρο τόνο. Η Ιωάννα μάς μεταφέρει ένα ουσιαστικό μήνυμα: η πίστη δεν εξαφανίζει απαραίτητα τις δυσκολίες, αλλά μας δίνει τη δύναμη να τις αντιμετωπίζουμε με ελπίδα.

✒ Εισαγωγή, σχόλιο & επιμέλεια παρουσίασης

Βασιλική Β. Παππά — Καθηγήτρια Θεολογίας